Stralende Chaos

Het doek opent met een warme gloed van oranje en perzik, die naar beneden overloopt in zacht lila en aan de rechterkant afkoelt naar mint en turquoise. Vanuit het midden schiet alles naar buiten: rood, geel, groen, paars en turquoise, doorkruist door zwarte lijnen, witte stippelpaden en strepen die als vonken wegvliegen. De fijne strepen zijn met een dun penseel getrokken, de dikke verf is met een paletmes opgelegd, en voor de verschillende figuren zijn telkens andere hulpmiddelen ingezet.

Geen enkele kleur neemt de leiding. Elke tint wil tegelijk gezien worden, en toch straalt het geheel naar één punt in het midden. Chaos, maar met een kern. Daar komt de naam vandaan: een explosie die niet uit elkaar valt, maar juist licht geeft.

Zo ziet het eruit in mijn hoofd als alles tegelijk aan staat. Een idee voor een nieuw doek, een kleur die ik gisteren zag en nog niet kan loslaten, het lijstje voor morgen, een liedje dat blijft hangen. Alles schiet door elkaar, elk met een eigen kleur en een eigen snelheid. En ergens in het midden is er dat ene punt waar het samenkomt. Dit doek is dat moment: niet de rust na de chaos, maar de chaos die gewoon mag stralen.