Rosa is vernoemd naar de kleur die het werk draagt. Geen egaal vlak, maar een achtergrond opgebouwd uit meerdere tinten roze: van zacht poeder roze tot een dieper, verzadigder roze. De naam volgt de kleur, niet andersom, zo ontstaan de meeste titels binnen La Femme.

De positie is bewust gekozen: het lichaam gekeerd, de blik afgewend van de kijker. Binnen La Femme zijn er werken die juist confronteren en de kijker recht aankijken, Rosa doet het tegenovergestelde. De houding vertelt iets over rust nemen, ergens mogen zijn zonder gezien te hoeven worden.

Geschilderd in acrylverf, met brede, gedurfde penseelstrepen die de vorm opbouwen. Spetters en druppels zijn bewust laten staan als sporen van het proces zelf, een contrast tussen de zachtheid van de roze tinten en de directheid waarmee ze zijn aangebracht.